Architectuur in Dordrecht
Delen
In de historische binnenstad van Dordrecht staan huizen en gebouwen uit de middeleeuwen tot heden in harmonie naast elkaar. Vanaf de negentiende eeuw breidde de stad zich uit in zuidelijke en oostelijke richting.
Binnenstad
Dordrecht heeft zo’n duizend rijksmonumenten. De Spuihaven vormde de begrenzing van de oude stad, in de negentiende eeuw begon de aanleg van de ‘negentiende-eeuwse schil’. De Grote Kerk, het Stadhuis en ’t Zeepaert dateren uit de middeleeuwen. Langs de havens, de Wijnstraat en de Groenmarkt verrezen koopmanswoningen en pakhuizen.
Negentiende-eeuwse schil
De negentiende-eeuwse Schouwburg Kunstmin kreeg rond 1930 een nieuwe entree en interieur naar een ontwerp van Sybold van Ravesteyn. Langs de Singel staan verschillende herenhuizen en stadsvilla’s. Interessant in dit gebied zijn ook de Rozenhof , kerken, het spoorwegstation, het Merwesteinpark en hofjes als De Vereniging en de Hallincqhof.
Stadsuitbreiding
Begin 1900 begon de bouw van woningen ten zuiden van de spoorlijn in de wijken Krispijn en Land van Valk. Veel van de oorspronkelijke karakteristieke bouw is bewaard gebleven. Het Tomadohuis (1960) was het eerste teken van stadsvernieuwing.Vanaf 1960 ontstonden de wijken Crabbehoff en Wielwijk, gevolgd door Sterrenburg, Stadspolders, Plan Tij en De Hoven.
Bij VVV | intree Dordrecht (Spuiboulevard 99) zijn stadswandelingen verkrijgbaar, evenals de ‘Architectuurgids van Dordrecht’.
